
گلایل اردلان
افزود: «شپش» پوست سر را می گزد، بزاق و ترشحات محرک دارد که موجب خارش
قابل توجهی می شود و به دنبال خاراندن پوست عوارض گوناگونی مانند زرد زخم
ایجاد می شود.وی گفت: تقریباً همه افراد با اطلاع پیدا کردن از وجود شپش سر
در نزدیکان خود ناگهان دچار احساس خارش سر می شوند. بنابراین طبیعی است که
صرفاً وجود خارش کافی نیست و معاینه و بررسی دقیق تری باید انجام شود.رئیس
اداره بهداشت مدارس وزارت بهداشت اضافه کرد: شپش سر اغلب با چسبیدن به
قاعده مو در سر مخفی می شود. از نور و گرما نیز گریزان است و غالباً دور از
تاج سر قرار می گیرد، مشاهده رشک های چسبیده به موی سر شک به بیماری را
بیشتر می کند.اردلان گفت: لازم است به والدین یادآوری شود که خیلی از اوقات
مراقبان بهداشت مدرسه، آنها را از وجود شپش در دانش آموزان مطلع می کنند و
باید در این مورد کاملاً همکاری داشته باشند.وی اضافه کرد: شپش سر حشره ای
بدون بال است که در سر انسان زندگی و از آن تغذیه می کند. شپش سر تقریباً
هر 4 ساعت از خون تغذیه می کند. دارای 6 پا است و قادر است به مو چنگ بزند،
ولی توانایی پریدن ندارد.رئیس اداره بهداشت مدارس وزارت بهداشت افزود:
شانه زدن مو موجب شکستن پای شپش می شود و این کار به مرور منجر به مرگ شپش
می شود. اندازه شپش حدود یک تا 2 میلی متر است به عبارت دیگر، ریز، اما
قابل مشاهده است.اردلان گفت: شپش ماده بالغ حدود یک ماه عمر می کند و
روزانه 4 تا 6 تخم می گذارد. این تخم ها به مو در نزدیکی پوست سر که دما و
رطوبت مناسب دارد، می چسبند و پس از 7 روز شپش ها از تخم سر بیرون می آورند
و طی 3 بار پوسته ریزی به شپش بالغ تبدیل می شوند.